refactor: dekompozycja trzech monstrów compile i capture (faza 3a)

[mpasternak]

funkcja	CC
_compile_step	36 → 4
run_compile	39 → 4
capture_pages	46 → 6

CC w całym repo: 6 → 3. Zostały wyłącznie trzy funkcje w recorder/render/ — własność równoległego strumienia 3b.

Reguła, która zdecydowała o powodzeniu

Najpierw obiekt stanu, potem ekstrakcja faz. Odwrotna kolejność daje funkcje o ośmiu parametrach zwracające krotki — czyli complexity przeniesioną do sygnatur zamiast usuniętą.

capture_pages — niezmiennik przestał być komentarzem

Dotąd prev_cursor/prev_shape były lokalnymi zmiennymi pętli aktualizowanymi po zbudowaniu strony, a jedyną ochroną był komentarz. Przesunięcie jednej linii sprawiłoby, że strzałka zaczyna się na bieżącym celu zamiast poprzedniego — zły obrazek w PDF-ie, który nadal się generuje.

Teraz _CursorTrail ma prywatne pola i metodę advance(), która czyta wychodzącą parę i przyjmuje przychodzącą jako jedno wyrażenie, wołaną z pozycji argumentu przy budowaniu strony. Nie ma już granicy instrukcji, w którą dałoby się wsunąć linię. reset() czyści obie połowy razem — dziś navigate i scroll robią to dwiema kolejnymi liniami, które mogą się rozjechać.

Dowód: zamiana kolejności odczytu i zapisu w advance() → 5 testów czerwonych. reset() czyszczący tylko kursor → 2 czerwone.

Znaleziona i załatana luka w pokryciu

Mutacja przesuwająca odczyt url_before za wykonanie akcji przeżyła. Powód: każdy scenariusz w test_compile.py klika przycisk niezmieniający URL-a, więc expect: navigation nigdy nie było zamrażane w teście jednostkowym. Dopisany test klikający <a href=about:blank>; po nim mutant pada.

capture.py celowo NIE jest pakietem

Wszystkie 45 miejsc podmiany dotyczy trzech nazw (reuse_failure ×39, pause_for_inspection ×4, annotations_for ×2). Pakiet wymusiłby przecelowanie wszystkich 45 na capture.run.

Zamiast tego podział na moduły siostrzane, z szwami i ich konsumentami zostawionymi w capture.py — zero zmian w testach. Ponieważ to tworzy realną możliwość cichej awarii, doszedł bespoke strażnik (test_capture_seams.py, 128 linii) odkrywający listę szwów skanem: SeamGuard guarduje pakiety i uznałby każdą z tych podmian za patch w fasadę.

Szczegół, który mógł wywalić wszystko po cichu

_PageWatch ma eq=False i to jest load-bearing: pyee kluczuje tablicę handlerów po haszu, a domyślna dataclass ustawia __hash__ = None — związany listener nie dałby się zarejestrować.

Mutant, który przeżył i jest równoważny, nie luką

Usunięcie skipped_branch = None nie zostało złapane. To nie dziura w testach: FlatStep.branch to indeks wpisu when:, więc stary identyfikator nigdy nie trafi w późniejszy krok. Martwy kod już przed refaktorem — do backlogu.

Testy

1527 unit (+4) + 51 integration
ruff check, preview blank-lines, ruff format --check — czysto
C901 zbiory: trzy usunięte, nic nie dodane · bez # noqa, bez zmiany progu

compile/run.py ma 573 linie — najciaśniejszy plik. CompileSession nie może przejść do state.py, bo zabrałby ze sobą szew write_compiled.

🤖 Generated with Claude Code

https://claude.ai/code/session_0134rSCftVxsMVL8sngceT7A