refactor(recorder): render.py → pakiet render/ (faza 1c)

[mpasternak]

Ostatni i najtrudniejszy z trzech podziałów fazy 1. render.py 3016 → 15 modułów, 73 symbole, 2723 linie przeniesione, 34 zmienione.

_run.py ma 941 linii i to jest celowe

Faza 1 dzieliła plik, nie dekomponowała funkcji. run_render ma nadal CC 97 i 829 linii — to zadanie Fazy 3. Zapisane wprost w docstringu modułu, żeby struktura katalogów nie wyglądała na skończoną, zanim jest.

moduł	linie
errors.py constants.py tasks.py pages.py timeline.py	14–88	liście, wydzielone pierwsze
__init__.py narration.py reuse.py popup_session.py audio.py	160–214
popup_detect.py _step.py visuals.py popup_crop.py	337–452
_run.py	941	⚠️ dług z terminem: Faza 3

Szwy: 20 nazw, 70 miejsc podmiany

10 z 19 zdefiniowanych poza pakietem — tryb ustalony dopiero przy compile (1b) i nieznany przy mux (1a). Fasada wstrzymuje wszystkie 19 i nigdy nie wiąże replace.

Recorder i probe_frame_count mają konsumentów w dwóch modułach, więc jedna linia podmiany przestała wystarczać. Strażnik to egzekwuje (assert_multi_consumer_coverage), testy podmieniają oba miejsca.

Trzy rzeczy, których poprzednie podziały nie mogły przynieść

1. Szwy używane wyłącznie w adnotacjach typów. Overlay jest wołany w jednym miejscu, a anotowany w siedmiu, w czterech modułach. Przez from __future__ import annotations te adnotacje są stringami i nic nie wiążą w czasie wykonania — ale skan AST nie odróżnia importu do adnotacji od importu do wartości i zgłasza wszystkie jako wczesne wiązanie. TYPE_CHECKING też by nie pomogło. Rozwiązane anotowaniem przez obiekt modułu, co jest zgodne z regułą szwów. To 8 z 13 przecelowań.

2. timeline jest zmienną lokalną w run_render. Wywołanie timeline._apply_timeline_edits(...) rozwiązałoby się do obiektu Timeline zbudowanego cztery linie wcześniej i wywaliło AttributeError na ostatnim kroku pełnego renderu — po kilkunastu minutach pracy. Alias timeline_module. Ta sama pułapka, którą mux_probe już dokumentuje.

3. os.replace wymagało rozszerzenia wspólnego strażnika, nie lokalnej łatki. Test podmienia go ścieżką w stringu przez moduł render; po podziale render.os znika. Ale strażnik odrzucał każdego właściciela z kropką. Dodany _module_chain_offender: łańcuch akceptowany tylko wtedy, gdy głowa jest submodułem pakietu i każdy krok rozwiązuje się do prawdziwego ModuleType mającego dany atrybut. Oba istniejące strażniki przechodzą bez zmian.

Dwa odstępstwa od układu ze specu

Oba udokumentowane w docstringach modułów:

• sonda content-box → popup_crop, nie popup_detect: jest poziomem 2 łańcucha cropu, a spec sam mówi, że trzy poziomy to jedna opowieść
• _prepare_main_after_popup_close → visuals, nie popup_session: zamyka cykl importów i jest dokładnym odwróceniem _hand_cursor_to_popup

34 zmienione linie, wszystkie rozliczone

13 przecelowań szwów + 21 requalifikacji odwołań w komentarzach, które podział uczynił fałszywymi (plus 8 poza pakietem — mux/crop.py miał odwołanie do render._recording_scale).

git diff -M jest tu bezużyteczny, więc rozliczenie pochodzi z porównania ast.get_source_segment per symbol wobec git show HEAD:.

Dowód: 6 mutacji, wszystkie czerwone

Po jednej na tryb: name-import szwu wewnętrznego · brak name-importu szwu zewnętrznego · patch w fasadę · nazwa dwukonsumencka podmieniona raz · fasada re-eksportująca szew · łańcuch na złym submodule.

Testy

1542 passed (1491 unit + 51 integration), 1 skipped — zweryfikowane niezależnie, nie tylko raportem wykonawcy.
ruff check czysto · preview blank-lines czysto · C901 zbiory identyczne, wyłącznie zmiana ścieżek.

🤖 Generated with Claude Code

https://claude.ai/code/session_0134rSCftVxsMVL8sngceT7A